Wyszukiwane słowa kluczoweedukacja domowa

Edukacja domowa w praktyce – jak to wygląda u nas?

Edukacja domowa w praktyce – jak to wygląda u nas?

Dzisiaj zajrzymy do kuchni. Czyli sprawdzimy jak to naprawdę wygląda. Ta mityczna, osławiona, wspaniała, a zarazem podejrzana, dziwaczna i nieco zarozumiała edukacja domowa.

Zanim przejdę do rzeczy, winna Wam jestem parę…Czytaj dalej

Moja praca magisterska

Moja praca magisterska

Na początu wakacji napisałam entuzjastyczny wpis o tym, jak się cieszę, że są wakacje i na co wreszcie będę miała czas. Hahaha!!!

Rzeczywiście, czasu miałam od groma, jak…Czytaj dalej

Wakacje, wakacje! W edukacji domowej też są wakacje!

Wakacje, wakacje! W edukacji domowej też są wakacje!

W opisie bloga, w zakładce „O mnie i o blogu” chwalę się, że mam wieczne wakacje! Haha! A to dobre!

To fakt, do biura i do szkoły rano lecieć…Czytaj dalej

Jak gonić w piętkę z godnością, czyli swój chaos mam pod kontrolą

Jak gonić w piętkę z godnością, czyli swój chaos mam pod kontrolą

Co zrobić, kiedy nie mamy czasu napisać artykułu na temat, który sobie zaplanowaliśmy? Piszemy artykuł na temat braku czasu.

Jestem Panią Swojego Czasu. Zrobiłam nawet kurs PSCCzytaj dalej

Wywiad z uczniem w edukacji domowej – z moim synem!

Wywiad z uczniem w edukacji domowej – z moim synem!

Dzisiaj mam dla Was coś specjalnego. Wywiad z uczniem w edukacji domowej, a tak naprawdę – z moim synem!

Z Najstarszym, czyli Sergiuszem. Sergiusz ma prawie 13 lat i w tym…Czytaj dalej

Życzenia wielkanocne, a przy okazji jeszcze raz o wypaleniu zawodowym w edukacji domowej

Życzenia wielkanocne, a przy okazji jeszcze raz o wypaleniu zawodowym w edukacji domowej

Za chwilę wyloguję się z sieci na czas Świąt Wielkanocnych. Chcę jeszcze tylko (albo aż) złożyć Wam życzenia wielkanocne tutaj na blogu, w mediach społecznościowych i w moim „Liście od…Czytaj dalej

Obowiązki, dyscyplina – co za niemiłe słowa!

Obowiązki, dyscyplina – co za niemiłe słowa!

Muszę przyznać, że nienawidzę dyscypliny. Ani samego słowa, ani tego, co ono oznacza.

Pewnie wynika to z tego, że nie lubię by mi coś narzucano siłą. Nie lubię też narzucać nikomu…Czytaj dalej

Co to jest edukacja domowa? Prawo i formalności.

Co to jest edukacja domowa? Prawo i formalności.

Niedawno zdałam sobie sprawę, że na moim blogu (który dziś właśnie obchodzi drugie urodziny!) o edukacji domowej nie ma ani jednego artykułu wyjaśniającego, co to jest edukacja domowa!

Z pewnością wśród…Czytaj dalej

Egzaminy czas zacząć… i podręczniki dedykowane edukacji domowej tworzyć!

Egzaminy czas zacząć… i podręczniki dedykowane edukacji domowej tworzyć!

Jesteśmy jak student uczący się do sesji.

Najstarszego, który jest w szóstej klasie, czeka zdanie sześciu egzaminów. Ma czas od marca do maja.

Nie ukrywam i pisałam o tym nieraz, że…Czytaj dalej

Oczami misjonarza czyli o afrykańskiej rodzinie, edukacji i śmieciach

Odwiedził nas niedawno znakomity gość, brat Robert Wieczorek, kapucyn z zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.

Brat Robert na co dzień pracuje jako misjonarz w Republice Środkowoafrykańsiej, w parafii Ndim. Polskę odwiedza raz na dwa lata i wtedy naciesza się rodziną, odwiedza przyjaciół i współbraci, a także, co bardzo ważne – podreperowuje swoje zdrowie. Bardzo się ucieszyłam, że znalazł czas, żeby i nas odwiedzić!

Chociaż odwiedziny brata Roberta miały charakter przyjacielsko-rodzinny, obudził się we mnie instynkt dziennikarski. Przecież misje i życie w Afryce to fantastyczny temat na wywiad!

Brat Robert ma piękny dar opowiadania. Jestem mu bardzo wdzięczna, że mimo zmęczenia (przyjechał do nas wieczorem, po długim dniu wypełnionym podróżą i spotkaniami) zgodził się na wywiad. Z pomocą i swoim profesjonalnym mikrofonem przybiegła do mnie przyjaciółka, Julia Rozbiecka. Julia jest reporterką Polskiego Radia Dzieciom i twórczynią internetowego radia Antenka, i nie byłaby sobą, gdyby przegapiła taką okazję! Julia, dziękuję!!!

Przedstawiam Wam dwa fragmenty przeprowadzonego przez Julię wywiadu – wypowiedzi brata Roberta na tematy najbardziej bliskie tematyce tego bloga. Resztę tej niesamowicie ciekawej gawędy Julia zachowała na inną okazję (nie mogę się jej doczekać!). 

Zanim wysłuchacie audycji, zapraszam do przeczytania kilku słów na temat Republiki Środkowoafrykańskiej. Informacje zaczerpnęłam ze strony internetowej Fundacji Kapucyni i Misje:

Republika Środkowoafrykańska to średniej wielkości państwo położone w centralnej części kontynentu afrykańskiego. Kraj pierwotnie był zamieszkiwany przez Pigmejów, w późniejszym okresie przybywały do niego różne afrykańskie plemiona, uciekające przez arabskimi handlarzami niewolników. Od końca XIX w. kraj był kolonią francuską, a w 1960 roku odzyskał niepodległość.

Powierzchnia RCA to 622 984 km² . Porównując z Polską, RCA jest 2 razy większa od naszego państwa i żyje tam prawie 10 razy mniej ludzi.

Panuje tam klimat gorący i wilgotny. Temperatury w większości przekraczają 25°C. Do charakterystycznych zjawisk pogodowych należą burze i deszcze zenitalne padające przez ponad 150 dni w roku.

Pomimo , że kraj posiada bogactwa naturalne, RCA jest słabo rozwiniętym krajem rolniczym, gdzie 70% społeczeństwa utrzymuje się z uprawy roli i leśnictwa.

Kraj ten jest jednym z niewielu państw na świecie, które zbankrutowało. W stolicy kraju, Bangui, w głównej siedzibie banku narodowego widnieje informacja, że został on zamknięty aż do odwołania.

Historia Republiki Środkowoafrykańskiej od czasów odzyskania niepodległości to nieudolne, często krwawe rządy satrapów, rebelie i wojny domowe.

O trudnym czasie rebelii z 2003 roku brat Robert napisał fascynującą ksiażkę zatytułowaną “Pęknięte serce Afryki”. Polecam też dwie inne ksiażki brata Roberta: “Listy z serca Afryki” oraz “Koptowie. Staliśmy się śmieciem tego świata”.

„Listy z serca Afryki” są zbiorem listów pisanych w latach 1994 – 2001. Barwnych i pełnych humoru – tak jak gawęda brata Roberta, którą za chwilę usłyszycie.

Książka „Koptowie” dokumentuje dwuletni pobyt brata Roberta w Egipcie. Opowiada o egipskich chrześcijanach – Koptach. O ich historii i teraźniejszej, niełatwej koegzystencji z muzułamanami. O zabalin, czyli śmieciarzach (wspominałam o nich tutaj), bo taką rolę społeczną pełnią w Kairze Koptowie z dzielnicy Mokattam. To naprawdę niezwykła książka o niezwykłych ludziach!

Wszystkie trzy książki są dostępne w księgarni internetowej wydawnictwa Serafin, które jest własnością krakowskiej prowincji Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów.

Jeśli chcielibyście wesprzeć projekty braci misjonarzy takie jak budowy studni czy centrum edukacyjnego dla młodzieży lub po prostu wspomóc ludność tego biednego, pogrążonego w chaosie kraju, możecie wpłacić jakiś grosz na konto Sekretariatu Misyjnego Braci Mniejszych Kapucynów:

PKO BP:
97 1020 2892 0000 5502 0016 6371

A jeśli macie ochotę spróbować kawy z serca Afryki, zapraszam Was do internetowego sklepiku kapucyńskiego!

Pokój i dobro!

Używamy plików cookies (ciasteczek), które wykorzystywane są do analizy ruchu na stronie oraz do zapewnienia jej prawidłowego działania.