Prezenty: zachowaj umiar czyli zadanie #21

Prezenty: zachowaj umiar czyli zadanie #21

Piękne jest to powolne wchodzenie w klimat Świąt Bożego Narodzenia. Przygotowania duchowe i materialne: roraty, rekolekcje, choinki, ozdoby, porządki, pieczenie, gotowanie, kupowanie prezentów… A, właśnie, kupowanie!

Nie będę już pisać o tym, ileż to rzeczy wcale nam niepotrzebnych woła: „Kup mnie, weź mnie, przydam się, będę na prezent!”

Nie będę już pisać o tym, ileż razy słyszałam lub wygłaszałam kwestie w stylu: „Nie wiem co kupić na prezent, bo on/ona/ono wszystko już ma?”

Cóż… jednak wciąż ulegamy magii Świąt (czy na pewno Świąt?!) i kupujemy prezenty, bo przecież nie wypada nic nie dać. Idąc dalej – bo przecież nie wypada dać taki skromny!

Nie dajmy się zwariować. Naprawdę w Świętach Bożego Narodzenia chodzi o coś więcej niż o prezenty. I nie mówię tylko o wymiarze religijnym, ale też o rodzinnym, osobistym.

Dlatego proszę Cię: Zachowaj umiar w tym prezentowym szale!

prezenty

W tym roku już na początku listopada zaczęłam zastanawiać się nad prezentami. I przyznam się, że moje (nasze) prezenty są z rodzaju praktycznych oraz… książek. To dziwne, ale wraz z bogaceniem się społeczeństwa jako ogółu (bo w szczególe to… wiadomo jak jest), prezenty praktyczne zaczęły być traktowane jako passés, démodés, pas chic i w ogóle wiocha. Kto to widział, żeby mężowi dać pod choinkę skarpetki!

A ja bym chętnie dostała pod choinkę szatkownicę! Bo sama nie umiem sobie kupić, nie lubię i nie mam czasu biegać i szukać jej.

Dlatego nie widzę nic złego w prezentach praktycznych typu szlafrok, kapcie (Gwiazda zażyczyła sobie kapcie balerinki), rajstopy (np. niemieckie Falke, które kupiłam Mamie i sobie*), skarpetki, rękawiczki, szale, czapki. 

Jednak przyznaję, że są to rzeczy dość osobiste i nie zaryzykowałabym darowania ich osobom spoza najbliższej rodziny. Nie jestem specjalistką od prezentów, ale myślę że evergreeny typu wino czy czekoladki są zawsze dobrym (choć banalnym) rozwiązaniem. Mniej banalnie będzie oczywiście podarować czekoladki własnej roboty! Do roboty zatem!

DIY, czyli zrób to sam, to bardzo modny obecnie nurt w dziedzinie prezentów. Pasuje nam bardzo do naszego zerośmieciowego nurtu, prawda?

Zatem rozpoczynam wyliczankę. Co na prezent bez szaleństw, w stylu zero waste (no dobrze, wtedy szalejemy!)?

  1. Autorskie dzieła z ceramiki (ostatnio z koleżankami robiłyśmy swoje dzieła w cudownej pracowni Małgosi Lasockiej – w Manufakturze Papieru Czerpanego w Kobyłce koło Warszawy) – mydelniczki, miseczki, talerze na owoce.
  2. Autorskie dzieła szydełkowe, dziergane na drutach, szyciowe (np. bardzo przydatne w zerośmieciowym stylu życia woreczki na produkty sypkie, torby na chleb, owoce, warzywa, czy lniane serwetki stołowe).
  3. Samodzielnie lub manufakturowo zrobione mydełka, kremy, sole do kąpieli, świece.
  4. Upieczone w domu (swoim lub cudzym) pierniczki czy inne ciasteczka.
  5. Domowy blok czekoladowy, pasztet czy smalczyk, w zależności od gustu i upodobań obdarowywanego.
  6. Domowe konfitury.
  7. Miód prosto od pszczelarza.
  8. Dobrej jakości oliwa z oliwek, olej kokosowy, lniany, dyniowy, wiesiołkowy, z czarnuszki i jaki jeszcze dusza zapragnie.
  9. Dobre wino.
  10. Dobra kawa lub herbata z kawiarni lub herbaciarni, kupiona oczywiście na wagę do swojego pudełka.
  11. Dobra (uniwersalna, typu album przyrodniczy) książka.
  12. Porządne pióro wieczne.
  13. Gustowne etui do piór(a).
  14. Gra planszowa (Dixit, Carcassonne czy Wsiąść do pociągu to uniwersalne, rodzinne gry planszowe, a Fasolki czy Miasto to lekkie acz wciągające karcianki dla starszych i młodszych).
  15. Porządny bidon lub termos ze stali nierdzewnej.
  16. Drabinka lub drążek gimnastyczny dla ruchliwych dzieci (nasi chłopcy marzą o czymś takim).
  17. Prenumerata ulubionego czasopisma (najlepiej elektroniczna, wtedy będzie naprawdę zero waste)
  18. Kupon na kawę w ulubionej kawiarni, na masaż, na zabiegi kosmetyczne.
  19. Karnet na basen, do siłowni, klubu fitness, do kina.
  20. Bilet do teatru, na koncert, balet, operę.
  21. Kupon na obiad czy kolację w restauracji.
  22. Pobyt w SPA (szalejemy!)
  23. Wycieczka do ciepłych krajów (szalejemy!)
  24. Kupon na opiekę nad dziećmi czy zwierzętami (darczyńca jest realizatorem).
  25. Kupon (własnoręcznie zrobiony) na „Dwie godziny z Tatą/Mamą/Żoną/Mężem do dowolnej dyspozycji obdarowanego”.

Czasy (nomen omen) są takie, że większość z nas cierpi nie na brak rzeczy, ale na brak czasu. Czasu spędzonego z bliskimi, czasu spędzonego sam na sam ze sobą, czasu poświęconego na dbanie o swoje zdrowie, sport, sen…

Dlatego nie trać czasu na szukanie prezentów. Idź za głosem serca lub mojego spisu i obdaruj bliskich tym, co podpowiada Ci znajomość ich potrzeb, Twój stan portfela oraz zdolności czy umiejętności do zrobienia czegoś samodzielnie.

A jeśli mój spis Ci nie wystarcza, poczytaj o propozycjach prezentowych na innych blogach zerośmieciowych:

Ograniczam się, Zeroheros.plEkoeksperymenty

Powodzenia!

Aha, i nie zapomnij o opakowaniach.

Wykorzystaj papier zwykły i ozdobny z odzysku, przechodnie torebki po prezentach, metalowe pudełka, słoiczki, pudełka po butach (czemu nie?), apaszki i obrusy kupione w ciucholandzie (ładnie zawinięty węzełek według zasad furoshiki, czyli japońskiej sztuki pakowania w tkaniny to coś naprawdę wyjątkowego, a przy tym opakowanie samo w sobie jest prezentem).

Pa!

*Rajstopy Falke poleciła Monika z fantastycznego bloga „Lady and the dress”. Są świetne, dlatego zasługują na dłuższą dygresję (nie mogę się oprzeć, bo jestem pod wrażeniem). Rajstopy zamówiłam dla siebie i dla Mamy (w Polsce są dostępne w Zalando). Są drogie, ale uznałam, że ponieważ biednego nie stać na tanie rzeczy, to bogatego tym bardziej. I nie zawiodłam się: rajtki są bardzo ciepłe (kupiłam model Softmerino – 50 procent wełny i model Family – bawełna), mają wyprofilowaną i wzmocnioną piętę i palce, są wykończone bezszwowo, mają wysoki stan, szeroki, nieuciskający pas, i są całe wyprofilowane! Są zrobione na prawdziwą kobietę, a nie na dziewczynkę. W dodatku nie gryzą (no może odrobinę te wełniane). Tak jak do tej pory nienawidziłam chodzić w rajstopach, tak teraz nie mogę przestać. Jest mi wreszcie ciepło i przytulnie (dżinsy poczekają na wiosnę). Koniec dygresji.

Powiązane wpisy

Używamy plików cookies (ciasteczek) - dzieki nim strona działa lepiej.