30 Days Wild – dzikie dni – tydzień czwarty

Dziś czas na zakończenie wyzwania blogowego 30 Days Wild (zasady: 30 Days Wild). Ostatni, czwarty nasz tydzień Dzikich Dni był naprawdę dziki, bo spędziliśmy go na wsi, w gospodarstwie agroturystycznym Relax w Perzanowie koło Różana. Dla mnie najprzyjemniejszy był fakt, że nie musiałam gotować – na pyszne posiłki wzywał dzwoneczek zawieszony u drzwi jadalni. Dzieci całe dnie spędzały na podwórku, bawiąc się na placu zabaw, biegając po obejściu i podglądając konie,… Czytaj dalej 30 Days Wild – dzikie dni – tydzień czwarty

Dziesięć najpiękniejszych chwil w moim życiu

Opisując najpiękniejsze chwile w życiu trudno nie otrzeć się o banał, ale cóż zrobić? Życie samo w sobie jest banałem: narodziny, dzieciństwo, dojrzewanie, dorosłość albo nadal dojrzewanie, starość, śmierć. Wszystko przewidywalne i pewne. A dziś mam wybrać dziesięć najpiękniejszych chwil w moim życiu… Jak zdecydować, które chwile są najpiękniejsze? To tak, jakby wybierać, które dziecko kocha się bardziej. Wiele jest w życiu prawie nieuchwytnych chwil, momentów, w któych… Czytaj dalej Dziesięć najpiękniejszych chwil w moim życiu

30 Days Wild – Dzikie Dni – drugi tydzień

Dziś podsumowanie naszego drugiego tygodnia Dzikich Dni, czyli wyzwania blogowego #30 Days Wild w wersji polskiej. (Tutaj są opisane zasady wyzwania Dzikie Dni. Może ktoś chce jeszcze dołączyć?) Codziennie spędzamy czas w jakimś parku albo chociaż na skwerku, więc podstawowy kontakt z naturą mamy zapewniony. A oto bardziej wyszukane aktywności: 1. Odwiedziliśmy Warszawskie ZOO. Zawsze uwielbiam tam chodzić, a dzieci, oprócz Najstarszego, któremu się już trochę znudziło,… Czytaj dalej 30 Days Wild – Dzikie Dni – drugi tydzień

Czy starość jest piękna?

Do rozważań na temat urody starości zainspirował mnie artykuł Joanny Bojańczyk w tygodniku „Do Rzeczy” (nr 22/121), zatytułowany „Moda dla starszaków”. W artykule tym pada zdanie: „Starość nie jest piękna.” Moim zdaniem starość z pewnością może być piękna. Ale może też być brzydka. Tak jak i młodość. Kwestia „Czy starość jest piękna” zaintrygowała mnie jednak na tyle, że postanowiłam sprawdzić, co sądzi na ten temat wujaszek Google. Oto co znalazłam:W 1980 roku Esther… Czytaj dalej Czy starość jest piękna?

30 Days Wild, czyli moje pierwsze wyzwanie blogowe

Dzięki autorce bloga Nasze Rodzinne Podróże, Ninie NM, dołączyłam do pierwszego w życiu wyzwania blogowego.  Nosi ono wdzięczną nazwę 30 Days Wild i jak sama nazwa wskazuje, chodzi w nim o działania zbliżającye nas do przyrody. Zasady akcji opisane są tutaj: 30 Days Wild, czyli 30 Dzikich Dni Z powodu weekendowego wyjazdu do lasu, odstąpiłam od zasady zdania relacji z minionego tygodnia w sobotę. Liczę na Waszą wyrozumiałość. A Oto podsumowanie naszych… Czytaj dalej 30 Days Wild, czyli moje pierwsze wyzwanie blogowe

„Maamooo!”

„Maamooo!” – jakie uczucia ogarniają Was na dźwięk tego słowa? „Mama” to często pierwsze słowo naszych dzieci. Słowo czułe, miłe, kochane, upragnione i wymarzone. A „mamusia”, „mamusiu” – miód na serce! Jednak „Maamooo!” nie jest już takie miłe. Oznacza: „Daj!”, „Chodź!”, „Przynieś!”, „Pomóż!”, „Poczytaj!”, „Jeść!”, „Pić!”, „Boli!” i wiele innych słów. My, matki, jesteśmy przyzwyczajone do spełniania potrzeb dzieci. Jesteśmy wprost do tego stworzone.… Czytaj dalej „Maamooo!”

Odezwa (tendencyjna) na Dzień Matki… Mężowie, czy dziękujecie?

Ech, faceci pewnie i tak tego nie przeczytają, ale… Mężowie, czy dziękujecie czasem żonom za to, że urodziły Wam dzieci? Że chodziły w ciąży (nierzadko trudnej), że karmiły piersią, nie śpiąc po nocach (nierzadko latami)? Że podejmują trud wychowania i edukacji Waszych dzieci? Że podejmują się pracy na dwa etaty, czyli oprócz tego co powyżej, pracują poza domem? Że Wasze lodówki, jak stoliczek „nakryj się”, w magiczny sposób zapełniają… Czytaj dalej Odezwa (tendencyjna) na Dzień Matki… Mężowie, czy dziękujecie?

Co daje czytanie poradników?

Poradniki to moje hobby. Lubię je czytać. Wyjątkiem są te zdrowotne typu „Dziesięciodniowa dieta antycukrzycowa cud bez cholesterolu”. Gdy byłam młodą panienką, miałam swoje „Nastolatki urządzają swój kącik”, „Nastolatki i bon ton”, „Nastolatki gotują”. Była tego cała seria. A pamiętacie ich szatę graficzną? „Nastolatki przyjmują gości” ilustrował niesamowity Mirosław Pokora. Albo seria „Vademecum” Jerzego Wittlina, czytaliście? W „Filipince” z kolei bardzo lubiłam rubrykę o modzie, której (oczywiście rubryce) królowała… Czytaj dalej Co daje czytanie poradników?

„Sztuka sprzątania” Dominique Loreau

Przeczytałam „Sztukę sprzątania” Dominique Loreau. Już się śmiejecie? No to czytajcie dalej. Dominique Loreau jest autorką cyku książek o minimalistycznym podejściu do życia, którego nauczyła się mieszkając w Japonii. Oprócz książki „Sztuka sprzątania”, cykl obejmuje „Sztukę minimalizmu”, „Sztukę prostoty”, „Sztukę umiaru” i „Sztukę planowania”. O minimalizmie czytałam już sporo (książki Leo Babauty: „Książeczka minimalisty”, „Zen to done” i „Skup się” oraz „Minimalizm po polsku” Anny Mularczyk-Meyer i… Czytaj dalej „Sztuka sprzątania” Dominique Loreau

Miasto: lubię, nie lubię, lubię, nie lubię…

Uff, nie lubię dużego miasta… W dużym mieście czuję się jak baran w stadzie (hmm… właściwie, to co ja wiem o baranach?). Miasto. Czerwone – stój, zielone – idź. Korek – stój. Choćby Cię akurat naszła potrzeba niewymowna, musisz stać. Przesiadasz się z samochodu na tramwaj czy autobus – czekaj, aż nadjedzie albo i nie – a może rozkład pozmieniali, bo akurat dziś maraton? Nadjedzie coś nareszcie – biegnj co sił, bo nie poczeka.… Czytaj dalej Miasto: lubię, nie lubię, lubię, nie lubię…